เสียงลมเย็นพัดผ่านลานโรงเรียนมัธยมในเมืองเล็กทางตอนเหนือของจีน ใบไม้สีทองปลิวเบาๆ ใต้ต้นหลิวใหญ่ที่ยืนเงียบมานานหลายปี
“หลินอี้ รอด้วย!”
เสียงใสของเด็กผู้หญิงดังขึ้นด้านหลัง
หลินอี้หันกลับไป เห็น “ซูเหยา” วิ่งถือหนังสือมาหอบๆ แก้มเธอแดงเพราะอากาศหนาว
“เธอลืมสมุดวิชาประวัติศาสตร์ไว้” ซูเหยายื่นให้
“ขอบคุณนะ ถ้าไม่มีเธอฉันคงโดนอาจารย์ดุแน่” หลินอี้ยิ้มบางๆ
ทั้งสองคนเดินเคียงกันไปตามทางเดินเงียบๆ โรงเรียนใกล้จะเลิกแล้ว นักเรียนส่วนใหญ่กลับบ้านกันไปหมด เหลือเพียงเสียงลมและใบไม้
“พรุ่งนี้มีสอบแล้ว เธออ่านถึงไหนแล้ว?” ซูเหยาถาม
“ยังไม่หมดเลย… แต่ฉันเข้าใจบางส่วนไม่ได้” หลินอี้ตอบพลางเกาหัว
ซูเหยาหยุดเดินเล็กน้อย ก่อนพูดว่า
“งั้น…ถ้าเธอไม่ว่าอะไร เรามาอ่านด้วยกันหลังเลิกเรียนดีไหม”
หลินอี้มองเธอเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า
“ได้สิ ใต้ต้นหลิวนี่ก็ได้ เงียบดี”
วันต่อมา ทั้งสองนั่งอ่านหนังสือด้วยกัน ลมหนาวยังพัดเหมือนเดิม แต่บรรยากาศกลับอบอุ่นขึ้นอย่างแปลกประหลาด
ซูเหยาอธิบายบทเรียนทีละส่วนอย่างใจเย็น ส่วนหลินอี้ก็ตั้งใจฟังมากกว่าทุกครั้ง
“เข้าใจแล้ว!” หลินอี้พูดพร้อมรอยยิ้ม
“ขอบคุณนะ ซูเหยา”
เธอยิ้มตอบเล็กน้อย
“ไม่
